W końcu spełniło się jej marzenie! Od marca 2023 gra Krychę i Malinę w „Klimakterium”.
Jako dziecko chciała być artystką. To znaczy, tak zadecydował Jerzy Waldorff, pacjent jej taty. Kiedy podpatrzył jej pląsy i dostrzegł miłość do muzyki, nakreślił kierunek rozwoju – Warszawa.
Po ukończeniu Szkoły Baletowej przez trzy lata tańczyła w Teatrze Wielkim Opery i Baletu. Po obejrzeniu „West Side Story” zapragnęła, tak jak oni i Natalie Wood, grać, tańczyć i śpiewać. Chciała więcej i inaczej. Tańczyła w popularnych grupach baletowych „Naya Naya” i „Sabat”.
Postanowiła śpiewać. Brała lekcje wokalu u prof. Olgi Łady. Sztukę estradową doskonaliła w Paryżu, jako stypendystka Rządu Francuskiego. Ciągle było jej mało. Podjęła studia na Wydziale Dziennikarstwa i Politologii, uczestniczyła w wykładach z Ruchu Scenicznego w łódzkiej prywatnej szkole teatralnej. Reprezentowała Polskę w telewizjach w Europie i w USA. Tańczyła i śpiewała w najpopularniejszych cyklach telewizyjnych „Melodie wielkiego ekranu” oraz „Muzyka lekka, łatwa i przyjemna”.
Grała, z czego jest najbardziej dumna, w „Kabarecie Starszych Panów” i w filmach, m.in. „Lata dwudzieste, lata trzydzieste”. Nazbierało się tego ponad 100 widowisk telewizyjnych oraz liczne recitale telewizyjne. Opracowała oprawę baletową recitali swoich sławnych koleżanek, m.in. Maryli Rodowicz, Anny Jantar, Haliny Frąckowiak czy Alicji Majewskiej i przygotowała w spektaklach ponad 50 układów choreograficznych. Cały czas śpiewa swoje recitale estradowe z repertuarem własnym i światowym. Koncertowała dla publiczności od Casablanki do Honolulu.
Na co dzień jest po prostu zwykłą kobietą, która – odkąd pamięta – nosi ten sam rozmiar ubrań. Je niewiele, nie gotuje, ponieważ tego nie lubi. Jej mama żartowała, że w kuchni ma minę zdetronizowanej królowej. Kiedy poczuje głód, żywi się u „Leniwej Gospodyni”. Ma przyjaciół, niewielką rodzinę oraz apetyt na życie i na scenę. Nazywają ją Kukła, Kukiełka, a ona odpowiada, że tylko ludzie „nietuzinkowi” noszą przydomki.